อทินนาทาน
อทินนาทาน คือ การยึดถือเอาสิ่งของ ที่เจ้าของเขาไม่ได้ให้ เช่น การลักขโมย ปล้น จี้ ฉ้อโกง ขู่กรรโชก หลอกลวง ยักยอก เป็นต้น
องค์ประกอบของอทินนาทาน
การกระทำที่ถือว่า เป็นอทินนาทานนั้น จะต้องเป็นการกระทำที่ ครบองค์ทั้ง 5 คือ
1.ปรปริคฺคหิตํ หมายถึง ของสิ่งนั้น เป็นสิ่งที่เจ้าของเขาหวงแหน ไม่ว่าของสิ่งนั้น จะเป็นกรรมสิทธิ์ของ ตัวบุคคล กลุ่มบุคคล สมาคม นิติบุคคล หน่วยงาน องค์กร ใดๆก็ตาม แล้วผู้ที่เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์นั้น หวงแหน ไม่ว่าจะเป็น การหวงแหนด้วยความรู้สึกส่วนตัว หรือ เป็นการหวงแหน ด้วยกฏระเบียบ ข้อบังคับก็ตาม
2.ปรปริคฺคหิตสญฺญิตํ หมายถึง ผู้ที่จะยึดถือเอาของสิ่งนั้น รู้อยู่แล้วว่า เจ้าของเขาหวงแหน แต่ถ้าทำลงไป โดยไม่รู้ ด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ จะไม่ถือว่า เข้าองค์ข้อนี้
3.เถยฺยจิตฺตํ หมายถึง ผู้ที่จะยึดถือเอาของสิ่งนั้น มีจิตที่คิดจะลัก คือ จะต้องมีเจตนาที่คิดว่า จะลักเอา ภาษาทางพระเรียกว่า เถยยจิต แต่ถ้านำของสิ่งนั้นไป ด้วยเจตนาเพียงแค่ จะยืมไป หรือ จะนำไปเก็บไว้ให้ แบบนี้ จะไม่ถือว่า เข้าองค์ข้อนี้
4.ปโยโค หมายถึง ผู้ที่จะยึดถือเอาของสิ่งนั้น มีความพยายามที่จะลัก คือ มีการลงมือกระทำ ไม่ว่าความพยายามนั้น จะเป็นการทำทางกาย เช่น แอบหยิบถือนำไป หรือ จะเป็นการทำทางวาจา เช่น พูดจาหลอกลวง ข่มขู่ ก็ตาม
ความพยายามในการทำอทินนาทานนี้ มี 6 ประการ คือ
- สาหัตถิกปโยค เป็นการลักด้วยตนเอง
- อาณัตติกปโยค เป็นการใช้ให้ผู้อื่นลัก ทั้งการใช้ด้วยวาจา และ ใช้ด้วยการเขียนสั่ง
- นิสสัคคิยปโยค เป็นการลักลอบเอาวัตถุสิ่งของไปทิ้ง
- ถาวรปโยค เป็นการสั่งผู้อื่นเอาไว้ว่า ถ้ามีโอกาสเมื่อใด ให้พยายามลักเอาของสิ่งนั้น มาให้สำเร็จ
- วิชชามยปโยค เป็นการใช้ เวทมนต์ กล คาถา ในการพยายาม ลักเอาของสิ่งนั้นมา
- อิทธิมยปโยค เป็นการ
ใช้อิทธิฤทธิ์ต่างๆ ในการพยายาม ลักเอาของสิ่งนั้นมา
5.เตน หรณํ หมายถึง ผู้ที่จะยึดถือเอาของสิ่งนั้น ลักของมาได้ ด้วยความพยายามนั้น การลักมาได้นี้ ไม่ได้หมายความว่า ต้องได้ของมาเท่านั้น แต่แค่เพียง ทำให้ของนั้นเคลื่อนที่ หรือ หลุดลอยจากกรรมสิทธิ์ ของเจ้าของเดิม ก็ถือว่า เข้าองค์ข้อนี้แล้ว
โทษของอทินนาทาน
โทษของอทินนาทานนั้น มีโทษถึงตกนรก และ ส่งผลทำให้ ต้องไปเกิดเป็นคนยากจน ขาดแคลนทรัพย์สมบัติ ทรัพย์ที่มีอยู่ หรือ หามาได้ ก็จะวิบัติ ถูกทำลาย หรือ สูญหาย ด้วยเหตุต่างๆนาๆ
ส่วนผู้ใด จะได้รับโทษมาก หรือ โทษน้อย ขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยต่าง ดังนี้
โทษมากเพราะ
1. ของสิ่งนั้น เป็นของที่มีความปราณีต
2. ของสิ่งนั้น เป็นสิ่งของที่ใหญ่
3. ของสิ่งนั้น เป็นของๆบุคคลที่ ยิ่งด้วยคุณ
4. ผู้ที่กระทำ ทำไปด้วย กิเลสอันแรงกล้า
5. ผู้ที่กระทำ ทำไปด้วย ความพยายามอันแรงกล้า
โทษน้อยเพราะ
1. ของสิ่งนั้น เป็นของๆคนเลว
2. ของสิ่งนั้น เป็นสิ่งของที่เล็ก
3. ของสิ่งนั้น เป็นของๆบุคคลที่ มีคุณน้อย
4. ผู้ที่กระทำ ทำไปด้วย กิเลสที่อ่อน
5. ผู้ที่กระทำ ทำไปด้วย ความพยายามที่อ่อน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น