วันจันทร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2563

ความสุขจากความสงบ

ความสุขจากความสงบ

นัตถิ สันติ ปะรัง สุขัง
สุขอื่นยิ่งกว่าความสงบไม่มี

หากจิตใจไม่สงบ ย่อมไม่อาจพบกับ ความสุขที่แท้จริงได้

โดยทั่วไปแล้ว ความสุขของคนเรา เกิดจากสิ่งเร้าภายนอก เข้ามากระตุ้นให้เกิด ความเพลิดเพลิน ความพึงพอใจ ได้สมหวังดังที่ปรารถนา ทำให้รู้สึกว่ามีความสุข แต่ความสุขแบบนี้ เป็นความสุขที่ไม่ยั่งยืน เป็นความสุขที่มีความทุกข์ซ่อนอยู่ เมื่อสิ่งเร้าที่ทำให้เกิดความสุขหมดไป ความสุขก็จะหมดตามไปด้วย จึงต้องคอยดิ้นรนแสวงหา สิ่งเร้าใหม่ๆเข้ามาเรื่อยๆไม่สิ้นสุด เมื่อไม่ได้ดังที่ปรารถนา จิตใจก็จะร้อนรน จนกลายเป็นทุกข์ ดังนั้น ความสุขแบบนี้ จึงไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง

ความสุขที่แท้จริงนั้น เกิดจากจิตใจที่สงบ เป็นความสุขที่ บริสุทธิ์ ลึกซึ้ง อิ่มเอิบ เยือกเย็น ไม่ซ่อนไว้ด้วยความทุกข์ ไม่ต้องเบียดเบียนผู้ใด ไม่ต้องการสิ่งเร้าใดๆจากภายนอก ไม่ต้องเร่าร้อน ดิ้นรน กระวนกระวายใจ เพื่่อแสวงหาสิ่งใดๆ มาทำให้เกิดความสุข เป็นความสุขที่เกิดขึ้นจากภายใน เกิดจากใจที่ปราศจากกิเลสทั้งหลาย ไม่มี ความโลภ ความโกรธ หรือ ความหลง เข้ามาครอบงำ

ความสุขจากภายในนี้ เกิดได้ทุกที่ทุกเวลา  จะอยู่เงียบๆคนเดียว หรือ อยู่ในสภาพแวดล้อมใด ในสังคมอย่างไร ก็มีความสุขได้ ขึ้นอยู่กับใจเท่านั้น แม้ว่าร่างกายจะเจ็บป่วย ก็ยังมีความสุขได้ บางคนเจ็บไม่มาก แต่ใจฟุ้งซ่าน มีแต่ความกลัว ความกังวล จิตใจย่อมเต็มไปด้วยความทุกข์ แต่บางคนเจ็บหนักมาก แต่ใจสงบไดั จิตใจไม่ร้อนรน ไม่กังวล ก็ย่อมไม่เป็นทุกข์ ถึงแม้จะเจ็บป่วยทางกาย แต่จิตใจก็ยังคงเป็นสุขได้

แนวทางที่จะฝึกใจให้สงบ ในพุทธศาสนานั้น คือ การรักษาศีล ฝึกสมาธิ และ การเข้าใจความเป็นจริงของธรรมชาติ

      - การรักษาศีล ทำให้ไม่ต้องเบียดเบียนผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นทางกาย ทางทรัพย์ ทางกาม ทางวาจา ละเว้นสิ่งที่ทำให้ขาดสติ การรักษาศีลจึงช่วย ลดการแสวงหา ลดความรุ่มร้อนในใจ ทำให้ใจสงบลงได้

      - การฝึกสมาธิ ฝึกจิตให้มั่นคง ลดความคิดฟุ้งซ่าน ลดความ โลภ โกรธ หลง จนใจสงบ ก็จะพบกับ ความสุขจากความสงบได้

      - การเข้าใจความเป็นจริงของธรรมชาติ เข้าใจว่า ทุกสิ่งในโลกนี้ ล้วนเป็น อนิจจัง ทุกข์ัง อนัตตา คือ
ทุกสิ่งล้วนไม่แน่นอน มีการเปลี่ยนแปลง เกิดขึ้น คงอยู่ ดับไป ไม่อาจคงอยู่ได้ตลอดไป การยึดติดกับสิ่งต่างๆ จึงมีแต่ความเป็นทุกข์
ทุกสิ่งไม่มีตัวตน ไม่ควรยึดติด  การไม่เหนี่ยวรั้ง ไม่แสวงหา รู้จักปล่อยวาง ใจจึงจะเป็นสุข

เมื่อเข้าใจ และ ยอมรับ ความเป็นจริงนี้ได้ จะทำให้ใจ เป็นอิสสระ ไม่ต้องพบกับ ความทุกข์ในจิตใจอีก

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น