ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม
การประพฤติธรรม หมายถึง การประพฤติตน ให้อยู่ในศีล ในธรรม ทำความดีทั้ง ทางกาย ทางวาจา และ ทางใจ เช่น การสร้างกุศล ทำบุญ ทำทาน รักษาศีล เจิรญภาวนา เป็นต้น
บุคคลที่มีความมุ่งมั่น ในการกระทำแต่ความดี รักษาศิล ปฏิบัติธรรม ก็ย่อมจะส่งผลให้บุคคลผู้นั้น ได้พบได้เจอกับสิ่งที่ดีๆ ได้เจอกับคนที่ดีๆ อยู่ในสภาวะแวดล้อมที่ดี อยู่ห่างไกลจาก ความไม่ดี ห่างไกลจาก ความชั่ว ทั้งหลายทั้งปวง เพราะ โดยปกติแล้ว เมื่อเราจะทำอะไร เราก็จะต้องเข้าไปอยู่ใน สภาวะแวดล้อมที่ ส่งเสริมต่อการกระทำนั้นๆ เช่น ถ้าเราต้องการ ฟังเทศน์ ฟังธรรม ก็จะต้องเข้าวัดเข้าวา คงไม่มีใคร ไปในที่อโคจร หรือ ที่ที่มีอบายมุข มีสิ่งไม่ดีอยู่ เพื่อที่จะ ฟังเทศน์ ฟังธรรม อย่างแน่นอน
ดังนั้น เมื่อตั้งใจที่จะทำความดี ก็จะทำให้ ได้พบได้เจอกับสิ่งที่ดี และ ห่างไกลจาก สิ่งที่ไม่ดีทั้งหลายทั้งปวง
นอกจากนี้ บุญกุศลจาก คุณงามความดี ที่ได้ทำไว้นั้น ก็ย่อมจะ ช่วยปกปักษ์รักษา ช่วยคุ้มครอง ให้หลุดพ้น จากทุกข์ภัยต่างๆด้วย หรือ ถ้าไม่ถึงกับหลุดพ้น อย่างนัอย ก็ช่วยให้ บรรเทาเบาบางลงไปไดับ้าง
และเมื่อได้ปฏิบัติธรรม จนเกิดปัญญา จนเข้าใจถึงความจริงของชีวิต และ ความจริงของโลกแล้ว ก็จะทำให้มีสติ จิตใจก็จะไม่หวั่นไหวได้ง่าย เมื่อต้อง เผชิญกับปัญหา เผชิญกับอุปสรรค เผชิญกับความทุกข์ และ ความสูญเสียต่างๆ สติ และ ปัญญา จะเป็นสิ่งที่ช่วยรักษา ช่วยคุ้มครองจิตใจ ไม่ให้ทุกข์ ถึงจะสูญเสีย เงินทอง ทรัพย์สมบัติ ของมีค่า ใจก็ไม่ทุกข์ ร่างกายเกิดเจ็บไข้ได้ป่วย ใจก็ไม่ทุกข์ ใจไม่ยึดมั่นถือมั่น เห็นถึงความจริงของ โลกธรรมทั้งแปด ที่เป็นคู่กัน เช่น เมื่อมีลาภ ก็ต้องมีเสื่อมลาภ เมื่อมียศ ก็ต้องมีเสื่อมยศ เมื่อมีคนสรรเสริญ ก็ต้องมีคนนินทา เมื่อมีความสุข ก็ต้องมีความทุกข์ เป็นต้น ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมานั้น ไม่มีสิ่งไหนสามารถที่จะ ยึดให้อยู่กับเรา หรือ ยึดให้เป็นของเราได้ ตามใจที่เราต้องการ
เมื่อมีสติ และ เข้าใจถึงความจริงของชีวิต และ ความจริงของโลกแล้ว ย่อมสามารถที่จะ ป้องกันจิตใจ ไม่ให้หวั่นไหวไปกับ ความทุกข์ต่างๆ จนทำให้ หมดความสุขไป และ สามารถที่จะรักษาสภาวะ ความสงบของจิตใจเอาไว้ได้ ตามสมควรแก่สติปัญญาตน
นี่คือ ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม
นั่นเอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น